Czy dostawa ciepła do lokali gminnych korzysta ze zwolnienia z VAT?
Częstym dylematem m.in. gmin jest pytanie, jak rozliczać np. koszty ogrzewania w budynkach mieszkalnych. Czy powinny one dzielić los zwolnionego z VAT najmu, czy może być opodatkowane oddzielnie? Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w interpretacji indywidualnej z dnia 29 grudnia 2025 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.749.2025.2.MC) rzuca na to zagadnienie nowe światło.
Stan faktyczny
Gmina jest właścicielem budynku z lokalami mieszkalnymi, które wynajmuje wyłącznie na cele mieszkaniowe. Budynek wyposażono w centralny system ogrzewania oparty na pompie ciepła. Najemcy oprócz wskazanego w umowie czynszu, zostają obciążeni przez gminę także m.in. kosztami centralnego ogrzewania.
Jak wygląda system rozliczeń za ogrzewanie?
- Mieszkańcy wpłacają do gminy co miesiąc stałe zaliczki na ogrzewanie.
- Każdy lokal posiada osobny licznik ciepła, a najemcy sami decydują o temperaturze w mieszkaniu, co wpływa na ich zużycie.
- Po zakończeniu sezonu grzewczego (do 30 czerwca) gmina wystawia fakturę końcową, rozliczając faktycznie poniesione koszty energii elektrycznej i eksploatacji pompy – bez doliczania żadnej marży.
Do pewnego czasu gmina traktowała ogrzewanie jako element najmu, korzystającego ze zwolnienia z podatku VAT. Zmieniła jednak ww. model rozliczeń i wystąpiła do DKIS celem potwierdzenia prawidłowości swojego działania. W nowym modelu gmina wyodrębniła opłatę „za ciepło” jako oddzielną od najmu czynność opodatkowaną właściwą stawką podatku VAT.
Stanowisko DKIS
DKIS przyznał gminie rację co do samej zasady rozdzielenia tych świadczeń. Kluczowe argumenty organu to:
- Kryterium zużycia: Skoro najemca ma wpływ na ilość zużytego ciepła i jest ono mierzone licznikiem, mamy do czynienia z odrębnym świadczeniem.
- Brak nierozerwalnego związku: Dostawa ciepła nie jest tak ściśle powiązana z najmem, by ich rozdzielenie miało charakter sztuczny.
- Ogrzewanie rozliczane według zużycia nie może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT przewidzianego dla usług najmu lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe.
Ważne wyjaśnienie: Dlaczego więc stanowisko gminy uznano za nieprawidłowe?
Choć gmina słusznie uznała, że ogrzewanie należy opodatkować oddzielnie od najmu, jej stanowisko uznano formalnie za nieprawidłowe. Wynika to z faktu, iż gmina argumentowała swoje stanowisko twierdzeniem, że dostarczanie ciepła to świadczenie usług (powołując się na art. 8 ustawy o VAT). DKIS wyjaśnił jednak, że dostarczanie ciepła to nie świadczenie usług a dostawa towarów (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy). To subtelne, ale istotne rozróżnienie zdecydowało o końcowej ocenie wniosku.
Podsumowanie
Wnioski płynące z tej interpretacji są jasne. Jeśli najemca ma indywidualny licznik i może sam decydować o tym, jak mocno grzeje w swoim mieszkaniu, to opłaty „za ciepło” powinny być wyodrębnione z czynszu najmu i opodatkowane jako odrębna dostawa towarów, właściwą stawką podatku VAT.
Należy jednak pamiętać, że zawsze kluczowy jest rzeczywisty przebieg danej czynności. W konsekwencji każdy taki przypadek należy analizować indywidualnie, biorąc pod uwagę konkretne okoliczności faktyczne.
Olga Grabowska
Kancelaria Wyrzykowscy
Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani jakiejkolwiek innej formy doradztwa. Wszelkie przedstawione w nim treści wyrażają osobiste poglądy autora oraz jego wiedzę na temat omawianych zagadnień. Autor ani wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne skutki wynikające z zastosowania się do informacji zawartych w artykule bez konsultacji z odpowiednim specjalistą.
Zadaj pytanie do artykułu