Ulga na sponsoring a proaktywna działalność klubów sportowych: Szanse i wyzwania w świetle prawa podatkowego
Wprowadzona od 1 stycznia 2022 r. tzw. ulga na sponsoring (ulga CSR) stanowi istotną zachętę podatkową mającą na celu wsparcie finansowe działalności sportowej, kulturalnej oraz szkolnictwa wyższego i nauki.
Mechanizm ten pozwala podatnikom podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) oraz fizycznych (PIT) na odliczenie od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na te cele. W praktyce oznacza to, że przedsiębiorca może rozliczyć łącznie 150% poniesionych wydatków – 100% jako koszt uzyskania przychodów (KUP) oraz dodatkowe 50% w ramach ulgi.
Aby klub sportowy mógł efektywnie wykorzystać tę preferencję, niezbędne jest proaktywne i świadome zarządzanie współpracą ze sponsorem, zwłaszcza w kontekście wymogów prawno-podatkowych dotyczących kwalifikacji wydatków i statusu prawnego klubu.
Proaktywna rola klubu w zapewnieniu korzyści podatkowych sponsorowi
Kluczowym aspektem dla sponsora jest możliwość zaliczenia wydatku na finansowanie klubu do kosztów uzyskania przychodów (KUP). Osiągnięcie tego celu wymaga, aby umowa miała charakter sponsoringu właściwego (ekwiwalentnego), a nie darowizny (sponsoringu niewłaściwego).
Proaktywna działalność klubu polega na oferowaniu sponsorowi ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego o charakterze reklamowym lub promocyjnym w zamian za przekazane środki. Jest to konieczne, ponieważ tylko w przypadku sponsoringu właściwego, wydatki stanowią w całości KUP sponsora. W przeciwnym razie, brak świadczenia wzajemnego sprawia, że wydatek jest traktowany jako darowizna i wyłączony z KUP, co automatycznie uniemożliwia skorzystanie z ulgi sponsoringowej.
Kluby sportowe muszą zatem precyzyjnie sformułować w umowach szczegółowe prawa i obowiązki obu stron, a w szczególności swoje zobowiązania do:
• Umieszczania logo i innych oznaczeń sponsora (np. na strojach zawodników, bandach, w materiałach promocyjnych).
• Prowadzenia działań promocyjnych (np. w mediach społecznościowych, podczas meczów wyjazdowych, konferencji prasowych).
• Dostarczania materiałów marketingowych, takich jak filmy i zdjęcia z wydarzeń, do dalszego wykorzystania przez sponsora.
Dodatkowo, umowa powinna określać wartość wzajemnych świadczeń, aby potwierdzić ich ekwiwalentność.
Finansowanie a cele statutowe i społeczne (CSR)
Wydatki poniesione przez sponsora na działalność sportową kwalifikują się do ulgi tylko wtedy, gdy są przeznaczone na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 Ustawy o sporcie, na realizację celów publicznych określonych w art. 28 ust. 2 tej ustawy.
Proaktywność klubu musi polegać na tym, że uzyskane środki przeznacza na konkretne, kwalifikowane cele, które mają bezpośredni wpływ na poprawę warunków uprawiania sportu lub zwiększenie dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej. Katalog tych celów jest otwarty, ale obejmuje w szczególności:
• Realizację programów szkolenia sportowego.
• Zakup sprzętu sportowego.
• Pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w nich.
• Sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.
Proaktywne działania klubów w tym zakresie – inwestowanie w sprzęt, kadrę i szkolenia – podnoszą jakość sportu i zwiększają zainteresowanie społeczne, co pośrednio wzmacnia pozytywny wizerunek sponsora w ramach jego strategii CSR (Społecznej Odpowiedzialności Biznesu).
Bariera statusu "non-profit" dla klubów profesjonalnych
Największym wyzwaniem dla proaktywnych klubów, zwłaszcza tych działających w formie spółek kapitałowych (spółek akcyjnych – S.A. lub z o.o.), jest spełnienie rygorystycznego kryterium "niedziałania w celu osiągnięcia zysku" (Art. 28 ust. 1 Ustawy o sporcie).
Mimo że wiele klubów deklaruje, iż nie działa w celu osiągnięcia zysku i przeznacza całość dochodów na cele statutowe, organy Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) często interpretują ten przepis restrykcyjnie. KIS uznaje, że sam fakt zawarcia w statucie klubu informacji, iż Walne Zgromadzenie może przeznaczyć zysk netto na dywidendę dla akcjonariuszy, przesądza o tym, że klub działa w celu osiągnięcia zysku. Takie stanowisko wyklucza możliwość skorzystania z ulgi sponsoringowej, nawet jeśli środki od sponsora mają być wykorzystane na cele sportowe określone w umowie.
Jednakże, orzecznictwo sądów administracyjnych jest bardziej elastyczne. Według Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA), pojęcie "niedziałający w celu osiągnięcia zysku" powinno być rozumiane jako klub, który prowadzi działalność, ale zysk przeznacza na cele statutowe, a nie tylko jako klub nieprowadzący w ogóle działalności gospodarczej. Ta łagodniejsza wykładnia jest istotna, ponieważ ulga ma za zadanie zachęcać do współpracy z klubami sportowymi, z których znacząca część działa w formie spółek akcyjnych.
Podsumowanie dla klubów
Proaktywna działalność klubu sportowego powinna koncentrować się na:
1. Strukturyzowaniu umów jako sponsoringu właściwego z dokładnym określeniem wzajemnych i ekwiwalentnych świadczeń reklamowych, co umożliwi sponsorowi wliczenie wydatku do KUP.
2. Gwarantowaniu przeznaczenia środków na cele kwalifikowane (Art. 28 ust. 2 UoS) oraz na poprawę warunków uprawiania sportu/zwiększenie dostępności lokalnej, co jest kluczowe dla skorzystania z ulgi w wymiarze 50%.
3. Weryfikacji statusu prawnego klubu i ewentualne modyfikacje statutów, aby usunąć wszelkie wątpliwości dotyczące dystrybucji zysku, zwłaszcza możliwość wypłaty dywidendy, która jest głównym powodem kwestionowania ulgi przez organy podatkowe. Jest to temat bardzo często trudny i niekiedy wymagający wystąpienia o indywidualną interpretacje podatkową.
Ulga sponsoringowa, mimo korzyści 150% KUP, jest obciążona ryzykiem podatkowym głównie związanym ze statutowym statusem klubu, co wymaga od klubów aktywnej dbałości o formalne aspekty swojej działalności i zawieranych umów.
Adam Wyrzykowski
Doradca podatkowy
Partner Kancelaria Wyrzykowscy